مطالعه همبستگی بین سبک های رهبری معلم و میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در دوره ابتدایی

پژوهش حاضر به بررسی همبستگی بین سبک های رهبری معلم و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. سبک رهبری معلم شامل مجموعه رفتارها، روش ها و الگوهای مدیریتی است که معلم در هدایت کلاس و تعامل با دانش آموزان به کار می گیرد و می تواند بر انگیزه، مشارکت و یادگیری فعال دانش آموزان تاثیر مستقیم داشته باشد. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای و تحلیل کیفی منابع، به مرور نظریه ها، مطالعات پیشین و مفاهیم مرتبط پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که سبک های دموکراتیک، حمایتی و مشارکتی بیشترین اثر مثبت را بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند، زیرا این سبک ها محیطی امن، انگیزشی و اعتمادساز ایجاد می کنند که مشارکت فعال، مسئولیت پذیری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کند. سبک های اقتدارگرا و رهاکننده در شرایط خاص ممکن است موجب نظم یا استقلال کوتاه مدت شوند، اما اثر بلندمدت آنها بر پیشرفت تحصیلی محدود است. همچنین مهارت های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان نقش میانجی مهمی در رابطه سبک رهبری معلم و عملکرد تحصیلی دارند. بر اساس نظریه های یادگیری مشارکتی، رهبری آموزشی و توسعه مهارت های اجتماعی، انتخاب سبک رهبری موثر، کلید ایجاد محیط یادگیری فعال و انگیزشی و افزایش پیشرفت تحصیلی است. این پژوهش پیشنهاد می کند که معلمان با استفاده از سبک های دموکراتیک، حمایتی و مشارکتی، محیط یادگیری مشارکتی و انگیزشی ایجاد کنند و مدیران آموزشی از برنامه های آموزشی و کارگاه های تخصصی برای تقویت مهارت های رهبری موثر در معلمان بهره مند شوند. همچنین انجام پژوهش های تجربی و استفاده از روش های ترکیبی کیفی و کمی برای بررسی رابطه سبک های رهبری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در دوره ها و مناطق مختلف توصیه می شود

کلیدواژه ها:

سبک رهبری معلم ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، مدرسه ابتدایی ، مهارت های اجتماعی