چگونه توانستم با راهکارهای آموزشی و تربیتی، بی قراری ستایش را در کلاس درس کاهش دهم؟

یکی از چالش های مهم در کلاس های ابتدایی، بی قراری و عدم تمرکز برخی دانش آموزان است که می تواند بر روند یادگیری و تعاملات اجتماعی آن ها تاثیر منفی بگذارد. این اقدام پژوهی با هدف کاهش بی قراری و افزایش تمرکز دانش آموزی به نام ستایش در کلاس دوم ابتدایی مدرسه دخترانه سید قطب در بندرعباس انجام شد. در این پژوهش، ابتدا با مشاهده مستقیم، مصاحبه و بررسی عملکرد تحصیلی دانش آموز، مشکلات رفتاری و آموزشی او شناسایی گردید. ستایش به دلیل ضعف مهارت های خواندن و نوشتن، خستگی جسمانی و اضطراب ناشی از عدم موفقیت، رفتارهای بی قرارانه ای در کلاس از خود نشان می داد و قادر به تمرکز کافی بر درس ها نبود.راهکارهای پیشنهادی شامل تغییر جای نشستن، فعالیت های کوتاه و مرحله ای، تشویق هدفمند، بازخورد مثبت، آموزش مهارت های خواندن و نوشتن، توجه به تغذیه و خواب، و تقویت مهارت های اجتماعی و عاطفی دانش آموز بود. این اقدامات به صورت تدریجی و مستمر اجرا شد و نتایج با گردآوری شواهد دوم شامل مشاهدات کلاس، بررسی تکالیف، مصاحبه مجدد با دانش آموز و بازخورد والدین و همکاران ارزیابی گردید.نتایج نشان داد که بی قراری ستایش به طور چشمگیر کاهش یافت، توانایی تمرکز و مشارکت در کلاس افزایش پیدا کرد و عملکرد تحصیلی او به ویژه در مهارت های خواندن و نوشتن بهبود یافت. همچنین، اعتمادبه نفس و انگیزه یادگیری دانش آموز ارتقا یافت. یافته ها نشان می دهد که اقدامات جامع، ترکیبی از حمایت های آموزشی، تربیتی و عاطفی می تواند مشکلات رفتاری و تحصیلی دانش آموزان را به طور موثر کاهش دهد.این پژوهش اهمیت مدیریت رفتار و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان را برای بهبود کیفیت یادگیری و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان نشان می دهد و می تواند به عنوان الگویی کاربردی برای معلمان مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بی قراری ، تمرکز ، مدیریت کلاس ، مهارت های تحصیلی ، حمایت عاطفی