بررسی مدل سازی راهبردهای فراشناختی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان با نقش میانجی خودباوری

عملکرد تحصیلی دانش آموزان همواره یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت آموزشی و رشد فردی محسوب می شود و تحقیقات نشان داده اند که مهارت های فراشناختی، شامل برنامه ریزی، پایش و بازبینی فرآیند یادگیری، می توانند نقش موثری در بهبود کیفیت یادگیری و افزایش توانایی های شناختی دانش آموزان داشته باشند. با این حال، استفاده موثر از این مهارت ها نیازمند باور دانش آموز به توانایی های خود است، چرا که فقدان خودباوری ممکن است مانع بهره برداری کامل از مهارت های فراشناختی شود. دانش آموزانی که هم مهارت های فراشناختی بالایی دارند و هم باور قوی به توانایی های خود، موفقیت تحصیلی بیشتری را تجربه می کنند و قادرند فرآیند یادگیری خود را به طور فعال و هدفمند مدیریت کنند. از سوی دیگر، دانش آموزانی که مهارت های شناختی مناسبی دارند ولی خودباوری پایینی دارند، نمی توانند از توانایی های خود به طور کامل بهره برداری کنند و عملکرد تحصیلی آن ها محدود می ماند. مدل سازی مسیر میانجیگری خودباوری به عنوان یکی از روش های علمی و کاربردی، امکان شناسایی روابط پیچیده میان مهارت های فراشناختی و عملکرد تحصیلی را فراهم می آورد. این مدل می تواند نشان دهد که چگونه خودباوری نقش واسطه ای در تقویت اثر مهارت های فراشناختی دارد و چه مسیرهایی بیشترین تاثیر را بر موفقیت تحصیلی دارند. توجه همزمان به مهارت های فراشناختی و خودباوری می تواند اثرات بلندمدت بر یادگیری مستقل، توانایی حل مسئله و انعطاف پذیری شناختی دانش آموزان داشته باشد. آموزش هایی که توسعه مهارت های فراشناختی و تقویت خودباوری را به طور همزمان دنبال می کنند.

کلیدواژه ها:

راهبردهای فراشناختی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، میانجی خودباوری