بررسی تاثیر تعامل با سامانه های هوشمند بر اضطراب یادگیری در دانش آموزان

با توجه به تحولات سریع فناوری در حوزه آموزش، سامانه های هوشمند آموزشی به عنوان ابزاری نوین برای بهبود کیفیت یادگیری و ارائه تجربه ای شخصی سازی شده معرفی شده اند. این سامانه ها با امکاناتی همچون بازخورد فوری، مسیرهای یادگیری تطبیقی و دسترسی گسترده به منابع آموزشی، فرصت های بی سابقه ای برای دانش آموزان فراهم می آورند. ورود فناوری های نوین به محیط های آموزشی تنها بر جنبه های شناختی یادگیری تاثیر ندارد و جنبه های روانی و هیجانی دانش آموزان نیز از جمله مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد. یکی از مهم ترین مسائل روانی مرتبط با یادگیری در محیط های هوشمند، اضطراب یادگیری است که می تواند نقش تعیین کننده ای در عملکرد تحصیلی و انگیزه دانش آموزان داشته باشد. اضطراب یادگیری به حالت نگرانی، استرس و احساس ناکارآمدی دانش آموزان در مواجهه با تکالیف، آزمون ها یا فناوری های نوین آموزشی اشاره دارد. سطوح پایین اضطراب ممکن است انگیزه و تمرکز دانش آموزان را افزایش دهد، اما اضطراب بالا می تواند موجب کاهش اعتماد به نفس، افت عملکرد تحصیلی و کاهش انگیزه یادگیری شود. در محیط های هوشمند، منابع اضطراب می تواند شامل پیچیدگی سامانه ها، بازخوردهای فوری یا غیرقابل پیش بینی و فقدان تجربه کافی در کار با فناوری باشد. از این رو، بررسی اثر تعامل دانش آموزان با سامانه های هوشمند بر اضطراب یادگیری، موضوعی حیاتی برای بهبود کیفیت یادگیری و طراحی محیط های آموزشی حمایتی محسوب می شود. کیفیت طراحی سامانه های هوشمند، نحوه ارائه بازخورد و امکان شخصی سازی مسیر یادگیری، نقش تعیین کننده ای در تجربه روانی دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

تعامل ، سامانه های هوشمند ، اضطراب یادگیری ، دانش آموزان