رشد همه جانبه و دانش فناوری دانش آموز در مدرسه توسط سیستم آموزش و پرورش

تحولات سریع اجتماعی، فرهنگی و فناورانه در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش های بنیادینی مواجه ساخته است. آموزش و پرورش نوین دیگر صرفا ابزاری برای انتقال دانش نیست، بلکه بستری برای رشد همه جانبه دانش آموزان در ابعاد شناختی، هیجانی، اجتماعی و اخلاقی محسوب می شود. جوامع امروز با پدیده هایی چون جهانی شدن، هوش مصنوعی، یادگیری مادام العمر و تغییر مداوم مشاغل روبه رو هستند؛ بنابراین، ماموریت آموزش و پرورش از _یاددهی انباشتی_ به _پرورش قابلیت های انسان ساز_ تغییر یافته است. هدف این مقاله بررسی نقش آموزش و پرورش در تکوین شخصیت جامع دانش آموزان، شناسایی عوامل موثر بر رشد چندبعدی آنان، و تحلیل چگونگی سازگاری رویکردهای آموزشی با نیازهای جدید جامعه دانایی است. یافته های نظری و مطالعات میدانی نشان می دهد که تحقق رشد همه جانبه، نیازمند هم افزایی میان آموزش رسمی، تربیت اجتماعی، آموزش مهارت های زندگی، و مشارکت خانواده ها و معلمان در فرایند یاددهی–یادگیری است. در نهایت، مقاله ضمن تبیین مبانی رشد جامع، راهکارهایی برای بازطراحی نظام آموزشی در جهت تربیت انسان های خلاق، مسئول و توانمند ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، رشد همه جانبه ، یادگیری مادام العمر ، تحول آموزشی ، تربیت اجتماعی