بررسی چالش های پیاده سازی و نقش زیرساخت های فناوری در ادغام هوش مصنوعی در مدارس ایران

هدف اصلی این مقاله، بررسی و تحلیل جامع چالش های پیاده سازی و نقش زیرساخت های فناوری در ادغام هوش مصنوعی در مدارس ایران است. با توجه به ضرورت تحول در نظام آموزشی در راستای تحقق اصول سند تحول بنیادین و حرکت به سمت جامعه اطلاعاتی، هوش مصنوعی به عنوان عاملی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش و شخصی سازی یادگیری شناخته می شود؛ اما ورود موفقیت آمیز این فناوری نیازمند عبور از موانع ساختاری و اجرایی متعددی می باشد. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای، مقالات معتبر و اسناد بالادستی، به واکاوی ابعاد مختلف این مسئله پرداخته است. یافته های مقاله در سه محور اصلی دسته بندی شدند: نخست، نابرابری های ساختاری و توزیع نامتوازن زیرساخت های سخت افزاری و شبکه ارتباطی میان مناطق مختلف کشور که مانع دسترسی عادلانه به فناوری می شود. دوم، چالش های پداگوژیکی و شکاف مهارتی در بدنه آموزشی، به ویژه کمبود دانش فنی معلمان و مقاومت در برابر تغییر روش های تدریس سنتی. سوم، ملاحظات امنیت سایبری، حقوقی و ضرورت بومی سازی محتوا جهت انطباق با ارزش های فرهنگی و اسلامی ایران و جلوگیری از وابستگی به پلتفرم های خارجی. نتایج به دست آمده نشان می دهد که بدون حل معضلات زیرساختی، توانمندسازی نیروی انسانی و تدوین قوانین حمایتی، ادغام هوش مصنوعی نمی تواند اهداف آموزشی مورد نظر را محقق سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، زیرساخت های فناوری ، چالش های پیاده سازی ، مدارس هوشمند ، بومی سازی