تاثیر هوش هیجانی معلمان بر مدیریت رفتار کلاسی، کاهش تعارضات دانش آموزی و بهبود روابط آموزشی در مدرسه

هدف این پژوهش بررسی تاثیر هوش هیجانی معلمان بر مدیریت رفتار کلاسی، کاهش تعارضات دانش آموزی و بهبود روابط آموزشی در مدرسه است. با توجه به نقش کلیدی معلمان در ایجاد محیط یادگیری مثبت و تعامل موثر با دانش آموزان، شناسایی عوامل روان شناختی مانند هوش هیجانی که می تواند کیفیت مدیریت کلاس و روابط آموزشی را بهبود بخشد، اهمیت ویژه ای دارد.روش پژوهش مروری است؛ در این مطالعه، پژوهش های پیشین داخلی و خارجی مرتبط با هوش هیجانی معلمان، مدیریت رفتار دانش آموزان، کاهش تعارضات کلاسی و کیفیت روابط آموزشی بررسی و تحلیل شده اند. داده ها از مقالات علمی، کتاب ها و پایان نامه های معتبر جمع آوری شده و با تمرکز بر یافته های کمی و کیفی، الگوها و روندهای موجود در حوزه هوش هیجانی و مدیریت رفتار کلاسی استخراج شده اند.یافته ها نشان می دهد که معلمان با هوش هیجانی بالا توانایی بیشتری در شناسایی، مدیریت و تنظیم هیجانات خود و دانش آموزان دارند. این توانایی به معلمان امکان می دهد رفتارهای چالش برانگیز و تعارضات کلاسی را پیش بینی، کنترل و به شیوه ای مثبت مدیریت کنند. همچنین، هوش هیجانی معلمان به کاهش تنش های بین فردی و افزایش همدلی و تفاهم میان معلم و دانش آموزان منجر شده و زمینه ایجاد روابط آموزشی گرم، مبتنی بر احترام و اعتماد متقابل را فراهم می کند. مرور پژوهش ها نشان داد که مدیریت رفتار کلاسی، کاهش تعارضات و بهبود روابط آموزشی به طور مستقیم با سطح هوش هیجانی معلمان مرتبط است و معلمان با توانمندی هیجانی بالاتر موفق تر عمل می کنند.نتیجه گیری پژوهش حاکی است که توسعه و ارتقای هوش هیجانی معلمان می تواند نقش کلیدی در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و ایجاد محیط آموزشی مثبت ایفا کند. برنامه های توانمندسازی حرفه ای که بر مهارت های شناخت هیجانات، تنظیم هیجانی و تقویت همدلی تاکید دارند، می توانند موجب کاهش رفتارهای منفی دانش آموزان، کاهش تعارضات و بهبود روابط آموزشی شوند. در نتیجه، آموزش و تقویت هوش هیجانی معلمان به عنوان یک عامل مهم روان شناختی برای بهبود کیفیت مدیریت کلاس و ارتقای محیط آموزشی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، مدیریت رفتار کلاسی ، تعارضات دانش آموزی ، روابط آموزشی ، توانمندسازی حرفه ای