تدوین مدل بومی شادکامی تحصیلی در شهر خاش بر اساس دیدگاه معلمان و دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل بومی شادکامی تحصیلی در شهر خاش انجام شد. شادکامی تحصیلی به عنوان یک عامل کلیدی در موفقیت تحصیلی، بر انگیزه یادگیری، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان تاثیر دارد. در این تحقیق، از روش تحقیق ترکیبی (کیفی و کمی) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. داده های کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان و داده های کمی از طریق پرسش نامه شادکامی تحصیلی گردآوری شدند. نتایج نشان داد که عوامل حمایت اجتماعی، کیفیت تدریس، روابط اجتماعی و فضای مدرسه بر شادکامی تحصیلی تاثیرگذار هستند. همچنین، دانش آموزانی که احساس خودکارآمدی بالا و انگیزه تحصیلی زیادی دارند، شادکامی بیشتری تجربه می کنند. مدل بومی شادکامی تحصیلی این تحقیق، بر این چهار بعد تاکید دارد و می تواند به عنوان یک چارچوب کاربردی برای ارتقای شادکامی تحصیلی در مدارس شهر خاش و مناطق مشابه استفاده شود. یافته ها همچنین به سیاست گذاران و معلمان پیشنهاد می دهند که با تقویت حمایت های اجتماعی، بهبود کیفیت تدریس و ایجاد فضایی مثبت، می توانند شادکامی تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

شادکامی تحصیلی ، مدل بومی ، حمایت اجتماعی ، کیفیت تدریس ، انگیزه تحصیلی