بررسی شکاف های زندگی معلمان با توجه به سیاست های آموزشی

در دهه های اخیر، سیاست های آموزشی با تمرکز بر استانداردسازی، پاسخ گویی شاخص محور و برنامه ریزی متمرکز، بیش از پیش بر زیست حرفه ای معلمان اثر گذاشته اند. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به واکاوی «شکاف پنهان» میان منطق سیاست گذاری آموزشی و زیست جهان معلمان می پردازد و نشان می دهد چگونه این گسست معنایی، کنش تربیتی را از تجربه زیسته حرفه ای جدا می کند. یافته های تحلیلی مقاله حاکی از آن است که زمانی که سیاست ها بدون توجه به بافت های فرهنگی–تربیتی مدرسه تدوین و اجرا می شوند، معلمان ناگزیر به سازگاری های حداقلی و نمادین روی می آورند؛ امری که به فرسایش معنای حرفه ای، کاهش عاملیت تربیتی و تضعیف کیفیت رابطه آموزشی منجر می شود. مقاله بر ضرورت بازپیوند سیاست گذاری آموزشی با زیست جهان معلمان از طریق سازوکارهای مشارکتی، گفت وگوی حرفه ای و به رسمیت شناختن قضاوت تربیتی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

زیست جهان معلمان ، سیاست های آموزشی ، گسست معنا ، عاملیت تربیتی ، کیفیت کنش حرفه ای