بررسی بد رفتاری عاطفی والدین، عزت نفس، اضطراب یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ساختاری بین بدرفتاری عاطفی والدین، عزت نفس و اضطراب یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بیله سوار انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بیله سوار در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۵۰۰ نفر بود که از میان آن ها، ۲۱۷ نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های عزت نفس کوپر اسمیت (۱۹۶۷)، اضطراب یادگیری پکران (۲۰۰۶)، پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۰) و بدرفتاری عاطفی والدین فیدل (۱۹۸۹) استفاده شد. پایایی ابزارها از طریق آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین بدرفتاری عاطفی والدین و پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۴۱/۰-=r) همچنین بدرفتاری عاطفی با عزت نفس رابطه منفی (۴۸/۰-=r) و با اضطراب یادگیری رابطه مثبت و معناداری(۵۲/۰=r) داشت. یافته ها حاکی از آن بود که عزت نفس با ضریب ۰.۵۵ دارای بیشترین همبستگی مثبت با پیشرفت تحصیلی است، در حالی که اضطراب یادگیری اثر منفی و معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد(۴۷/۰-=r). نتایج این پژوهش نشان داد که محیط عاطفی خانواده از طریق تخریب ساختار عزت نفس و تشدید اضطراب یادگیری، مانع از شکوفایی تحصیلی دانش آموزان می شود. بنابراین، مداخلات روان شناختی جهت کاهش بدرفتاری والدین و تقویت خودباوری دانش آموزان برای بهبود پیشرفت تحصیلی در منطقه بیله سوار ضرورت دارد.

کلیدواژه ها:

بدرفتاری عاطفی والدین ، عزت نفس ، اضطراب یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان پسر.