تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه های زیسته کودک بر تعمیق یادگیری مفاهیم درسی در ابتدایی

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه های زیسته کودک بر تعمیق یادگیری مفاهیم درسی در دوره ابتدایی می پردازد. اهمیت این مطالعه از آن جهت است که یادگیری معنادار و پایدار در کودکان ابتدایی، بیش از هر زمان دیگر نیازمند پیوند میان محتوای آموزشی و تجربه های واقعی زندگی آنان است. این تحقیق با هدف تبیین سازوکارهای موثر آموزش تجربه محور، تلاش می کند نشان دهد که چگونه استفاده هدفمند از تجربه های زیسته کودک، می تواند درک مفاهیم درسی، مشارکت فعال، انگیزش و انتقال یادگیری به موقعیت های جدید را افزایش دهد. پژوهش حاضر از رویکرد کیفی و تحلیل مفهومی بهره برده است و داده ها با مطالعه و تحلیل نظام مند متون، مقالات و منابع نظری مرتبط گردآوری شده اند. نتایج تحلیل نشان می دهد که آموزش مبتنی بر تجربه های زیسته، مفاهیم درسی را از حالت انتزاعی خارج کرده و یادگیری را معنادار و کاربردی می سازد، مشارکت فعال و انگیزش درونی دانش آموزان را افزایش می دهد، انتقال و تعمیم یادگیری به موقعیت های مختلف زندگی را تسهیل می کند و مهارت های تفکر، تحلیل و حل مسئله را تقویت می کند. همچنین نقش معلم در هدایت و سازمان دهی تجربه های زیسته دانش آموزان برای تعمیق یادگیری، نقشی کلیدی و تعیین کننده است. یافته های این پژوهش می تواند راهنمایی عملی برای معلمان، برنامه ریزان آموزشی و پژوهشگران در طراحی و اجرای روش های آموزش تجربه محور فراهم آورد و زمینه ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری در دوره ابتدایی را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

تجربه های زیسته ، یادگیری معنادار ، تعمیق مفاهیم درسی ، مشارکت فعال ، انگیزش درونی