یادگیری مبتنی بر پروژه و توسعه مهارت های حل مسئله در دانش آموزان

در عصر پیچیدگی های فزاینده و تحولات شتابان، نظام های آموزشی با این پرسش بنیادین مواجه اند که چگونه می توانند دانش آموزان را برای مواجهه با مسائل پیش بینی نشده و حل آن ها توانمند سازند. مهارت حل مسئله به عنوان یکی از شایستگی های محوری قرن بیست و یکم، نقشی تعیین کننده در موفقیت تحصیلی، شغلی و اجتماعی فراگیران ایفا می کند. با این حال، پژوهش ها نشان می دهند که توانایی حل مسئله در بسیاری از دانش آموزان در سطح مطلوبی قرار ندارد و این امر ضرورت به کارگیری راهبردهای آموزشی اثربخش را آشکار می سازد. در این میان، یادگیری مبتنی بر پروژه به عنوان یک رویکرد دانش آموزمحور که فراگیران را درگیر کاوش مسائل اصیل و واقعی می سازد، توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده است. مقاله ی مروری حاضر با هدف واکاوی نظام مند نقش یادگیری مبتنی بر پروژه در توسعه ی مهارت های حل مسئله دانش آموزان تدوین شده و می کوشد تا با ترکیب و تلفیق یافته های پژوهشی معتبر، تصویری جامع از ابعاد گوناگون این رابطه ی چندلایه ارائه دهد. در این مقاله، ابتدا به تبیین مفهوم یادگیری مبتنی بر پروژه و مولفه های اساسی آن از جمله پرسش محرک، کاوش اصیل، انتخاب دانش آموز، بازخورد و بازبینی، و ارائه ی محصول نهایی پرداخته می شود . مقاله با ارائه ی یک چارچوب مفهومی یکپارچه از نقش یادگیری مبتنی بر پروژه در توسعه ی مهارت های حل مسئله، بر ضرورت طراحی پروژه های اصیل، میان رشته ای و مبتنی بر پرسش های برانگیزاننده، ایجاد محیط های یادگیری حمایتگر و مشارکتی، و توانمندسازی معلمان برای ایفای نقش تسهیل گری تاکید می ورزد و دلالت های عملی آن را برای سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی، معلمان و مربیان ترسیم می نماید.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، مهارت های حل مسئله ، دانش آموزان ، مهارت های قرن بیست و یکم.