بررسی تاثیر روش های تدریس اکتشافی و پرسش گری بر ارتقای خلاقیت و حل مسئله در دانش آموزان مقطع ابتدایی

در عصر حاضر، انتقال صرف اطلاعات به دانش آموزان دیگر کافی نیست و نظام های آموزشی بر پرورش مهارت های تفکر، خلاقیت و توانایی حل مسئله تاکید دارند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر روش های تدریس اکتشافی و پرسش گری بر ارتقای خلاقیت و مهارت حل مسئله در دانش آموزان مقطع ابتدایی است. برای جمع آوری داده ها از آزمون استاندارد خلاقیت تورنس و آزمون حل مسئله محقق ساخت استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری و در دو سطح توصیفی و استنباطی (آزمون کوواریانس) تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که روش های تدریس اکتشافی و پرسش گری نسبت به روش سنتی، تاثیر معناداری بر افزایش نمرات خلاقیت (شامل ابعاد سیالی، انعطاف پذیری و ابتکار) و بهبود مهارت حل مسئله دانش آموزان دارد. نتایج حاکی از آن است که وقتی دانش آموزان در فرآیند جستجو، کشف و پاسخ گویی به سوالات چالشی درگیر می شوند، ذهن آن ها برای تولید ایده های نو و یافتن راه حل های متنوع آماده تر می شود. همچنین، مشاهده شد که این روش ها باعث افزایش اعتمادبه نفس، کنجکاوی و مشارکت فعال کلاسی می شوند. در حالی که روش های سنتی بیشتر بر حفظیات تمرکز دارند، روش های اکتشافی دانش آموز را به یک پژوهشگر کوچک تبدیل می کند که می تواند با داده های مسئله ارتباط منطقی برقرار کند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود که معلمان ابتدایی با گذر از الگوهای سنتی، از روش های فعال، پرسش محور و اکتشافی استفاده کنند تا بتوانند نسلی خلاق و دارای تفکر منطقی تربیت کنند

کلیدواژه ها:

روش تدریس اکتشافی ، پرسش گری ، خلاقیت ، حل مسئله ، دانش آموزان ابتدایی