بررسی کاربرد فناوری های کمکی و واقعیت افزوده در حذف موانع یادگیری و ارتقای مشارکت دانش آموزان با ناتوانی های یادگیری در کلاس های درس عادی

آموزش فراگیر نیازمند ابزارها و رویکردهایی است که بتواند شکاف های موجود بین دانش آموزان با نیازهای ویژه و همسالان عادی را پر کند. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد فناوری های کمکی و واقعیت افزوده در حذف موانع یادگیری و ارتقای مشارکت دانش آموزان با ناتوانی های یادگیری در کلاس های درس عادی انجام شده است. فناوری های کمکی، شامل طیف وسیعی از ابزارهای سخت افزاری و نرم افزاری، به دانش آموزان کمک می کنند تا با جبران نقص های فردی خود، به محتوای آموزشی دسترسی پیدا کنند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که واقعیت افزوده با لایه گذاری اطلاعات دیجیتال بر محیط واقعی، تجربیات چندحسی خلق می کند که درک مفاهیم انتزاعی را برای دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری تسهیل می کند. این فناوری های نوین با ارائه محتوای بصری، شنیداری و تعاملی، توجه دانش آموزان را جلب کرده و با شخصی سازی آموزش، باعث افزایش انگیزه و اعتمادبه نفس آن ها می شود. نتایج حاصله حاکی از آن است که استفاده از این ابزارها نه تنها یادگیری آکادمیک را بهبود می بخشد، بلکه با ایجاد بسترهایی برای تعامل برابر، مشارکت اجتماعی این دانش آموزان را در فعالیت های گروهی افزایش می دهد. علاوه بر این، این فناوری ها به معلمان کمک می کنند تا محیطی انعطاف پذیرتر و پاسخگوتر به تنوع نیازهای دانش آموزی ایجاد کنند. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که ادغام فناوری های کمکی و واقعیت افزوده در برنامه درسی، گامی موثر در جهت تحقق عدالت آموزشی و توانمندسازی دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدارس عادی است.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، فناوری های کمکی ، واقعیت افزوده ، ناتوانی های یادگیری ، مشارکت دانش آموزان ، مدارس عادی ، حذف موانع یادگیری