نقش مداخله روانی در جهت مدیریت بحران حوادث

مدیریت بحران به عنوان فرایندی نظام یافته تعریف می شود که طی این فرایند، سازمان تلاش می کند بحران های بالقوه را شناسایی و پیش بینی کند، سپس در مقابل آنها اقدامات پیشگیرانه انجام دهد تا اثر آنها را به حداقل برساند. بحران، واقعیتی اجتناب ناپذیر در زندگی اجتماعی است.بحران اختلالی است که از جهت سطح، کل سیستم و از جهت نوع فیزیکی یا نمادی، سیستم را تهدید می کند.مفهوم بحران می تواند به معنای انحراف از وضعیت تعادل عمومی رابطه سازمان با محیط یا تعریفی از خصوصیت محیطی باشد که سازمان مجبور است به صورت مستمر از آن اگاهی داشته باشد.در طی بروز فجایع و بلایای مختلف همچون زلزله ، سیل و پاندمی کرونا واکنش های روانشناختی و اجتماعی مختلفی در برابر استرسهای وارد شده بر افراد و خانوادهها مشاهده می شود که لازمه مدیریت روانشناختی بحران به نحو صحیح احساس می شود تا ضمن افزایش تاب آوری به بهبود سلامت روان مردم مصیبت زده و انسجام اجتماعی برای عبور از بحران کمک شود. می توان نهاد خانواده را در بلایای طبیعی گوناگون به عنوان قربانیان مستقیم شاهد، حاصل و یا وارث بلایا به شمار آورد که نیازمند حمایت و یاری رسانی هستند. در این مقاله سعی شده است دیدگاه نسبتا جامعی نسبت به بلایای طبیعی ، از جمله سیل ، زلزله و پاندمی کرونا و نقش نهادهای دولتی و غیر دولتی و نقش حرفه روان شناسی و مشاوره در مداخله و مقابله بحران به صورت یک مقاله مروری، توصیف و تحلیل شود. نتایج نشان داد در ضمن مدیریت بحران، یاری رساندن به افراد آسیب پذیر می تواند به بهترین نحو ممکن بحران را از خانوادهها دور سازد و کمترین خسارت روانی متوجه خانوادهها شود. کشور ما در حوزه حمایت های روانی -اجتماعی نیاز به توسعه ، پژوهش و تدوین شیوههای جدید برای انجام اموری دارد که تمهیدات اساسی را در سراسر کشور و از درون سازمانهای ذیربط دولتی و همچنین در میان ارگانهای غیردولتی برای رفاه جامعه و به منظور ارتقای تاب آوری در برابر حوادث و بلایا و جلوگیری ازناخشنودی مردم ایجاد نمایند. علاوه بر ورود وزارت بهداشت و نهادهای مدیریت بحران، سازمان نظام روانشناسی و دیگر انجمن ها و NGO ها می توانند نقش آفرینی نمایند.

کلیدواژه ها:

مداخله روانی ، مدیریت بحران حوادث ، سلامت روان مردم ، بلایای طبیعی ، انسجام اجتماعی