پیش بینی رفتارهای خودآسیب رسان در دختران نوجوان براساس تعارض والد- نوجوان و صفات تاریک شخصیت

هدف اصلی این پژوهش پیش بینی رفتارهای خودآسیب رسان در دختران نوجوان براساس تعارض والد- نوجوان و صفات تاریک شخصیت بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف از نوع پژوهش های بنیادی و از لحاظ ماهیت و روش اجرا از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دختران نوجوان (مقطع متوسطه اول و دوم) شهر تاکستان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودنند. (تعداد کل جامعه اماری برابر با ۱۵۰۰ دانش آموز بود) برای انتخاب حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۴ نفر، به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند ابزارهای اندازه گیری پژوهش پرسشنامه خودآسیب رسانی (سانسون و همکاران، ۱۹۹۸) - پرسشنامه صفات تاریک شخصیت جنیسون و وبستر (۲۰۱۰)، پرسشنامه ارزیابی رابطه والد – فرزند (فاین، مورلند و شوبل، ۱۹۸۳) استفاده شد. در تحلیل دادهها ، ابتدا نرمال بودن توزیع داده ها با آزمون کلموگروف-اسمیرنوف بررسی شد. سپس برای سنجش ارتباط بین متغیرهای اصلی، آزمون همبستگی پیرسون اجرا گردید. ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام جهت بررسی فرضیه ها استفاده شد. نتایج به دست امده نشان داد بین صفات تاریک شخصیت و رفتارهای خود آسیب رسان در دختران نوجوان رابطه معنی دار وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که بین رابطه والد-نوجوان و رفتارهای خود آسیب رسان در دختران نوجوان رابطه معنی دار وجود دارد. در این تحقیق ۴۵ درصد از تغییرات رفتارهای خودآسیب رسان در بین دانش آموزان دختر نوجوان (مقطع متوسطه اول و دوم) شهر تاکستان توسط متغیر های رابطه والد-نوجوان و صفات تاریک شخصیت بیان می شوند و ۵۵ درصد مربوط به سایر عامل ها یا مولفه ها یا متغیرهای است که باید شناسایی شوند.