هوش مصنوعی در مدرسه: از چالش های اجرایی تا فرصت های تحول آفرین

ورود هوش مصنوعی به اکوسیستم آموزشی، پارادایم های سنتی یاددهی-یادگیری را با تحولاتی عمیق و سریع مواجه ساخته است. این مقاله با هدف تبیین جایگاه هوش مصنوعی در مدارس، به واکاوی دوگانه «چالش های اجرایی» و «فرصت های تحول آفرین» می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی پتانسیل بالایی در شخصی سازی آموزش، کاهش بار کاری معلمان و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم دارد، اما موانع جدی نظیر نابرابری در دسترسی به زیرساخت ها، نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی داده ها، و کمبود سواد دیجیتال در کادر آموزشی، سرعت پذیرش آن را کند کرده اند. این مطالعه استدلال می کند که گذار موفق از چالش به فرصت، مستلزم تدوین سیاست گذاری های کلان، سرمایه گذاری در زیرساخت های فنی و انسانی، و ایجاد چارچوب های اخلاقی شفاف است. در نهایت، ادغام هوشمندانه این فناوری نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان تسهیل گر آموزشی، می تواند منجر به ارتقای کیفیت و عدالت در نظام مدرسه ای شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش مدرسه ای ، چالش های اجرایی ، تحول آموزشی ، فناوری های نوظهور