بررسی تاثیر مدیریت آموزشی مبتنی بر فناوری در مدارس

با توجه به تحولات سریع عصر دیجیتال، ادغام فناوری در نظام های آموزشی به یکی از ارکان اصلی بهبود کیفیت و کارایی مدیریت مدارس تبدیل شده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر به کارگیری مدیریت آموزشی مبتنی بر فناوری بر شاخص های عملکردی مدارس، شامل بهره وری اداری، کیفیت تصمیم گیری و تعاملات آموزشی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه استاندارد میان نمونه ای از مدیران و معلمان مدارس انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که مدیریت مبتنی بر فناوری رابطه مثبت و معناداری با تسریع فرآیندهای اداری، افزایش شفافیت در ارزیابی عملکرد و بهبود ارتباطات میان ذینفعان آموزشی دارد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که استفاده از سامانه های هوشمند مدیریت یادگیری (LMS) و نرم افزارهای تحلیل داده، توانایی مدیران را در تصمیم گیری های مبتنی بر شواهد ارتقا می دهد. با این حال، موانعی نظیر نقص در زیرساخت های فنی، کمبود آموزش های تخصصی و مقاومت در برابر تغییر به عنوان چالش های اصلی شناسایی شدند. در نهایت، نتیجه گیری می شود که گذار به سمت مدیریت آموزشی فناورانه، اگرچه ضرورتی انکارناپذیر برای مدارس مدرن است، اما موفقیت آن منوط به سرمایه گذاری همزمان در توسعه زیرساخت ها و توانمندسازی نیروی انسانی از طریق دوره های آموزشی مداوم می باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، بهره وری مدارس ، تصمیم گیری آموزشی ، تحول دیجیتال.