بررسی تاثیر رویکردهای نوین تدریس فناورمحور بر شکل گیری هویت یادگیرنده مستقل در دانش آموزان

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر، نیاز به تغییر رویکردهای تدریس و یادگیری را بیش از پیش آشکار کرده است. رویکردهای نوین تدریس فناورمحور، از جمله کلاس معکوس، یادگیری فعال، بازی وارسازی و محیط های یادگیری مجازی، توانسته اند فرایند یادگیری را از حالت سنتی و معلم محور به یادگیری فعال، مشارکتی و یادگیرنده محور تغییر دهند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر این رویکردها بر شکل گیری هویت یادگیرنده مستقل در دانش آموزان انجام شده است. هویت یادگیرنده مستقل شامل ویژگی هایی مانند خودتنظیمی، خودکارآمدی، توانایی تصمیم گیری و مسئولیت پذیری در فرایند یادگیری است که نقش مهمی در توسعه مهارت های یادگیری مادام العمر دارد. محیط های فناورمحور با فراهم کردن دسترسی به منابع متنوع، امکان بازخورد فوری، فرصت تجربه خطا و انعطاف پذیری در زمان و مکان یادگیری، به طور قابل توجهی استقلال یادگیری و خودکارآمدی دانش آموزان را تقویت می کنند. همچنین ترکیب یادگیری فردی و مشارکتی مهارت های اجتماعی، همکاری و مسئولیت پذیری را بهبود می بخشد و زمینه شکل گیری هویت یادگیرنده مستقل را فراهم می آورد. با وجود مزایا، پژوهش تاکید می کند که چالش هایی مانند نابرابری دسترسی به فناوری، سواد دیجیتال ناکافی معلمان و دانش آموزان، استفاده سطحی از فناوری و مدیریت نامناسب محیط دیجیتال می تواند اثرگذاری رویکردهای فناورمحور را محدود کند. بنابراین، طراحی هدفمند، آموزش معلمان و مدیریت منابع و زیرساخت ها، شرط لازم برای تحقق هویت یادگیرنده مستقل است. ادغام هوشمندانه فناوری در آموزش می تواند یادگیرندگان فعال، مسئول و خودراهبر پرورش دهد و فرصت یادگیری مادام العمر را فراهم کند. این یافته ها می تواند راهنمای عملیاتی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی باشد تا محیط های یادگیری فناورمحور موثر طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

هویت یادگیرنده مستقل ، یادگیری فناورمحور ، یادگیری خودتنظیمی ، کلاس معکوس ، بازی وارسازی