بررسی تاثیر رابطه عاطفی معلم با دانش آموزان در دوره ابتدایی بر پیشرفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رابطه عاطفی معلم با دانش آموزان دوره ابتدایی بر پیشرفت تحصیلی آنان انجام شد. رابطه عاطفی معلم شامل حمایت، توجه، ابراز علاقه و تشویق دانش آموزان است و می تواند انگیزه، اعتماد به نفس، خودکارآمدی و مشارکت فعال آنان را تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه از نوع پژوهش همبستگی و تبیینی بود و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان و معلمان دوره ابتدایی مدارس شهری بود. نمونه گیری به صورت تصادفی چندمرحله ای انجام شد و تعداد نمونه شامل ۱۵۰ دانش آموز و ۲۰ معلم بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد رابطه عاطفی معلم-دانش آموز و سوابق تحصیلی جمع آوری شد و برای تحلیل داده ها از روش های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره استفاده گردید.یافته ها نشان داد که رابطه عاطفی مثبت معلم با دانش آموزان به طور معناداری با پیشرفت تحصیلی آنان ارتباط دارد. حمایت عاطفی معلم باعث افزایش انگیزه و اعتماد به نفس دانش آموزان شد و ابراز علاقه و تشویق معلم بیشترین اثر را بر عملکرد تحصیلی آنان داشت. همچنین، رابطه عاطفی مثبت با کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش مشارکت فعال در کلاس و تقویت مهارت های اجتماعی و همکاری گروهی دانش آموزان همراه بود. از سوی دیگر، تعامل سرد و رابطه عاطفی ضعیف معلم با دانش آموزان، منجر به کاهش انگیزه، افت عملکرد تحصیلی و افزایش اضطراب آنان گردید.نتایج پژوهش نشان می دهد که رابطه عاطفی معلم با دانش آموزان دوره ابتدایی یک عامل کلیدی و پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه آنان است و توجه به این بعد از آموزش، از اهمیت بالایی برخوردار است. بنابراین، توصیه می شود برنامه های آموزشی و پرورشی برای معلمان طراحی شود تا مهارت های ایجاد رابطه عاطفی مثبت، حمایت و تشویق دانش آموزان را تقویت نمایند.

کلیدواژه ها:

ابطه عاطفی معلم ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، اعتماد به نفس ، دوره ابتدایی ، حمایت عاطفی ، مشارکت فعال ، خودکارآمدی