تاثیر یادگیری مشارکتی بر انگیزه و تعامل دانش آموزان ابتدایی

یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از روش های فعال آموزشی، نقش مهمی در ارتقای انگیزه و تعامل دانش آموزان ابتدایی دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر انگیزه و تعامل دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان الیگودرز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. پژوهش از نوع کمی با رویکرد شبه آزمایشی و شامل دو گروه آزمایش و کنترل بود. نمونه گیری به روش خوشه ای و تصادفی چندمرحله ای انجام شد و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد انگیزه یادگیری و تعامل دانش آموزان جمع آوری گردید. یافته ها نشان داد که یادگیری مشارکتی تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان و نیز ارتقای تعامل اجتماعی، همکاری گروهی و مسئولیت پذیری آن ها دارد (p<۰.۰۱). نتایج همچنین نشان داد که اثر یادگیری مشارکتی بر انگیزه درونی بیشتر از انگیزه بیرونی است و دانش آموزان مشارکتی توانستند اعتمادبه نفس و توانایی حل مسئله جمعی خود را تقویت کنند. بر اساس این یافته ها، استفاده از روش های فعال و مشارکتی در مدارس ابتدایی، طراحی فعالیت های گروهی و پروژه محور، و آموزش معلمان به روش های هدایتگری گروهی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، انگیزه دانش آموزان ، تعامل اجتماعی ، مدارس ابتدایی ، الیگودرز