بررسی پارامترهای کیفی آب پس از وقوع بلایای طبیعی توسعه پروتکل پایش سریع آلودگیهای ناشی از سیل و آب گرفتگی

وقوع فزاینده بلایای طبیعی مانند سیل، به دلیل اختلاط فاضلاب ها و مواد شیمیایی با منابع آب آشامیدنی، خطر گسترش بیماری های منتقله از آب (Waterborne Diseases) را به شدت افزایش می دهد. روش های سنتی پایش کیفیت آب به دلیل تاخیر طولانی (۲۴ تا ۷۲ ساعت برای نتایج میکروبی) در شرایط بحرانی ناکارآمد هستند. هدف اصلی این پژوهش، طراحی و اعتبار سنجی مفهومی یک پروتکل پایش سریع و عملیاتی برای ارزیابی همزمان آلودگی های میکروبی و شیمیایی در مناطق سیل زده است. این پروتکل پیشنهادی، مبتنی بر یک رویکرد سه فازی (ارزیابی اولیه، پایش تاییدی و پایش بازیابی) بوده و از ابزارهای قابل حمل مانند سنسورهای چندپارامتری برای پارامترهای فیزیکی-شیمیایی (مانند کدورت، پی اچ، هدایت الکتریکی) و کیت های تست سریع برای شاخص های میکروبی اولیه استفاده می کند. نتایج شبیه سازی نشان داد که پروتکل پیشنهادی توانسته است زمان لازم برای تصمیم گیری اولیه در خصوص ایمنی آب را به میزان قابل توجهی بیش از ۵۰٪ (تا ۸۳٪) کاهش دهد و فرضیه اصلی پژوهش را تایید کند. اگرچه این پروتکل در شناسایی نقاط با ریسک بالا بسیار کارآمد است، اما برای تایید نهایی ایمنی آب و رفع محدودیت ها، اتکا به روش های مرجع آزمایشگاهی در فاز نهایی همچنان ضروری است.