نقش قصه گویی و داستان پردازی در تقویت خلاقیت و یادگیری مفهومی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش قصه گویی و داستان پردازی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی در تقویت خلاقیت و یادگیری مفهومی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان تکاب است. با توجه به اهمیت سال های ابتدایی تحصیل در شکل گیری بنیان های شناختی، عاطفی و خلاقانه دانش آموزان و همچنین محدودیت های روش های سنتی تدریس در انتقال عمیق مفاهیم درسی، بهره گیری از قصه گویی می تواند زمینه ای مناسب برای یادگیری فعال و معنادار فراهم آورد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان تکاب در سال تحصیلی مربوطه بود که نمونه ای از آنان به روش تصادفی از میان مدارس ابتدایی این شهرستان انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. در گروه آزمایش، آموزش برخی مفاهیم درسی با استفاده از قصه گویی و داستان پردازی آموزشی طی چند جلسه اجرا شد، در حالی که گروه کنترل آموزش را به شیوه متداول دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون استاندارد خلاقیت و آزمون محقق ساخته یادگیری مفهومی بود که روایی محتوایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. داده ها با بهره گیری از روش های آماری مناسب تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که قصه گویی و داستان پردازی تاثیر معناداری بر افزایش خلاقیت و بهبود یادگیری مفهومی دانش آموزان ابتدایی شهرستان تکاب دارد. بر این اساس، استفاده هدفمند از این روش آموزشی می تواند به عنوان راهکاری موثر در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری در مدارس ابتدایی شهرستان تکاب مورد توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، داستان پردازی ، خلاقیت ، یادگیری مفهومی ، دانش آموزان ابتدایی ، شهرستان تکاب