تحلیل تاثیر محیط های یادگیری دیجیتال بر رشد خلاقیت دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 32
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_16942
تاریخ نمایه سازی: 6 اسفند 1404
چکیده مقاله:
خلاقیت به عنوان یکی از عالی ترین کارکردهای ذهنی و مهارتی حیاتی برای زیست در دنیای پیچیده کنونی، در سال های اخیر به شدت تحت تاثیر تحولات شگرف در عرصه ی فناوری های نوین قرار گرفته است. این مقاله مروری با هدف تحلیل تاثیر محیط های یادگیری دیجیتال بر رشد و شکوفایی خلاقیت دانش آموزان، به واکاوی فرصت های نوین و چالش های فراروی این پارادایم در نظام تعلیم و تربیت می پردازد. محیط های یادگیری دیجیتال با فراهم آوردن بسترهای چندرسانه ای، شبیه سازها و ابزارهای تولید محتوا، فضایی وسیع و منعطف را برای تجربه گرایی و جسارت علمی فراگیران مهیا می سازند. این فضاها با شکستن مرزهای محدود کلاس های سنتی، به دانش آموزان اجازه می دهند تا با بهره گیری از منابع نامحدود اطلاعاتی و ابزارهای طراحی نوین، ایده های ذهنی خود را به واقعیت تبدیل کرده و به راه حل های نوآورانه برای مسائل دست یابند. یافته های حاصل از بررسی های تخصصی نشان می دهد که تعامل در بسترهای دیجیتال، از طریق تقویت تفکر واگرا و تسهیل فرآیند آزمایش و خطا، منجر به افزایش خودکارآمدی خلاق در یادگیرندگان می شود. در واقع، ابزارهای دیجیتال با ارائه امکانات بی پایان برای ویرایش، بازسازی و بازنمایی مفاهیم، مانع از شکل گیری ترس از شکست شده و اشتیاق به نوآوری را در دانش آموزان نهادینه می کنند. علاوه بر این، امکان همکاری های پروژه محور در سطح جهانی و تبادل افکار با همسالانی از فرهنگ های گوناگون، غنای فکری فراگیران را افزایش داده و زمینه ساز بروز خلاقیت های اجتماعی و فرهنگی می گردد. با این حال، موفقیت در این مسیر نیازمند طراحی آموزشی هوشمندانه و هدایتگری معلمانی است که بتوانند میان استفاده ابزاری از فناوری و تفکر خلاق پیوندی ارگانیک برقرار کنند. این نوشتار تبیین می کند که صرف حضور در فضای مجازی متضمن خلاقیت نیست، بلکه نوع تکالیف و میزان آزادی عمل دانش آموز در این محیط هاست که تعیین کننده اصلی در رشد توانمندی های ابداعی محسوب می شود. از سوی دیگر، توجه به سواد رسانه ای و مدیریت بار شناختی برای جلوگیری از سردرگمی در انبوه اطلاعات، از پیش نیازهای ضروری برای شکوفایی خلاقیت در عصر دیجیتال است. نتایج این بررسی بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی با رویکردی مهارت محور تاکید دارد تا از ظرفیت های بی بدیل دنیای دیجیتال برای پرورش نسلی پرسشگر، بدعت گذار و توانمند در حل چالش های آینده بهره برداری شود. در نهایت، تلفیق هنرمندانه روش های تدریس خلاق با فناوری های نوین، کلید اصلی برای تبدیل مدارس به کانون های نوآوری و شکوفایی استعدادهای نهفته در نظام های آموزشی مدرن است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کریم جعفرزاده
کارشناسی دینی وعربی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
داود حسین پور
کارشناسی ارشد زبانشناسی همگانی دانشگاه آزاد اهر
شهناز مصطفایی
کارشناسی دبیری ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
سعیده الفت
کارشناسی ارشد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی مراغه