تاثیر راهبردهای یادگیری فعال بر افزایش ماندگاری مطالب درسی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر راهبردهای یادگیری فعال بر افزایش ماندگاری مطالب درسی در دانشجویان انجام شد. در نظام های آموزشی سنتی، غالبا بر انتقال محتوای درسی از سوی استاد و یادگیری انفعالی دانشجویان تاکید می شود که منجر به کاهش چشمگیر میزان به یادآوری و ماندگاری اطلاعات در بلندمدت می گردد. یادگیری فعال، با درگیر ساختن شناختی و عملی دانشجو در فرایند کسب دانش، زمینه ساز عمق بخشی به پردازش اطلاعات و تقویت مسیرهای عصبی حافظه است. این مطالعه با رویکردی شبه آزمایشی و با جامعه آماری دانشجویان رشته های علوم انسانی دانشگاه تهران انجام گرفت. دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی انتخاب شدند؛ گروه آزمایش تحت آموزش با راهبردهای فعال نظیر بحث گروهی، حل مسئله مشارکتی و تدریس همتا قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی بهره بردند. ابزار سنجش شامل آزمون های حافظه کوتاه مدت، بلندمدت و آزمون های درک مطلب پس از دوره های آموزشی بود. نتایج تحلیل واریانس (ANOVA) نشان داد که میانگین نمرات یادگیری و به یادآوری در گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است ((p < ۰.۰۱)). این یافته ها تاکید می کنند که استفاده هدفمند از راهبردهای یادگیری فعال، از طریق افزایش عمق پردازش، تسهیل بازیابی و ایجاد ارتباطات معنادار بین اطلاعات جدید و دانش پیشین، نقش محوری در تضمین ماندگاری مطالب درسی ایفا می کند. آموزش فراگیرمحور، نیازمند بازنگری اساسی در طراحی آموزشی و ترویج رویکردهای فعال برای ارتقاء کیفیت یادگیری بلندمدت است.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، ماندگاری مطالب درسی ، یادگیری بلندمدت ، رویکردهای شناختی ، مشارکت دانشجو