معلم به مثابه پژوهشگر: چگونه اقدام پژوهشی و درس پژوهشی می تواند کیفیت تدریس را برای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متحول کند؟

در نظام آموزشی سنتی، معلمان غالبا به عنوان مصرف کنندگان دانش تولیدشده توسط دانشگاهیان و نظریه پردازان خارج از مدرسه تلقی می شوند. این نگاه موجب ایجاد شکاف عمیقی میان نظریه های آموزشی و عمل در کلاس درس شده است. رویکرد «معلم به مثابه پژوهشگر» با محوریت اقدام پژوهی (Action Research)، این شکاف را پر کرده و معلم را از یک مجری صرف برنامه های درسی به یک عامل تغییر و تولیدکننده دانش تبدیل می کند. این مقاله با هدف تبیین نقش دوگانه معلم به عنوان پداگوگ و پژوهشگر، به بررسی مفهوم اقدام پژوهی، مبانی فلسفی آن، مراحل اجرا، و تاثیر آن بر کیفیت تدریس می پردازد. همچنین چالش های پیش رو و راهکارهای نهادینه سازی این رویکرد در مدارس ایران مورد بحث قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهد که اقدام پژوهی نه یک فعالیت جانبی، بلکه جوهره حرفه ای گری معلم و راهی برای گذار از تدریس مبتنی بر عادت به تدریس مبتنی بر شواهد است.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، معلم پژوهنده ، کیفیت تدریس ، توسعه حرفه ای ، پژوهش در عمل