بررسی اثرات مداخلات مبتنی بر هوش هیجانی در بهبود تعاملات اجتماعی و مدیریت تعارض دانش آموزان

توانمندی های شناختی، هرچند برای موفقیت تحصیلی دانش آموزان ضروری هستند، تنها بخش محدودی از مهارت های لازم برای رشد فردی و اجتماعی آنان را تشکیل می دهند. مهارت های هیجانی و اجتماعی، از جمله توانایی شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، نقش کلیدی در بهبود تعاملات بین فردی، کاهش تعارض ها و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان دارند. هوش هیجانی، به عنوان مجموعه ای از مهارت ها شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزه، همدلی و مهارت های اجتماعی، توانایی دانش آموزان را در مدیریت هیجانات و برقراری روابط مثبت میان فردی افزایش می دهد و از بروز مشکلات رفتاری و تنش های روانی جلوگیری می کند. با توجه به اهمیت این مهارت ها در محیط مدرسه، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات آموزش مهارت های مبتنی بر هوش هیجانی بر بهبود مهارت های اجتماعی و کاهش تعارض های بین فردی دانش آموزان طراحی شد. آموزش مهارت های مبتنی بر هوش هیجانی به طور معناداری مهارت های اجتماعی دانش آموزان را ارتقا داده و تعارض های بین فردی آنان را کاهش می دهد. دانش آموزانی که در برنامه آموزشی شرکت کردند، توانستند هیجانات خود و دیگران را بهتر مدیریت کنند، روابط میان فردی مثبت برقرار نمایند و در مواجهه با موقعیت های تسعارض آمیز واکنش های سازنده از خود نشان دهند. این یافته ها تاکید می کنند که آموزش هوش هیجانی نه تنها به بهبود رفتارهای اجتماعی و مهارت های ارتباطی کمک می کند، بلکه به ایجاد محیط یادگیری حمایتی، همدلانه و تعاملی در مدارس منجر می شود. آموزش هوش هیجانی می تواند به عنوان یک مداخله موثر در کاهش تعارض های بین فردی، تقویت مهارت های اجتماعی و ارتقای سازگاری هیجانی دانش آموزان به کار گرفته شود و زمینه را برای رشد همه جانبه آنان فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، هوش هیجانی ، مهارت های اجتماعی ، تعارض های بین فردی ، آموزش هیجانی ، دانش آموزان