تاثیر محیط یادگیری و روش تدریس بر درک مطلب دانش آموزان ابتدایی

مهارت درک مطلب به عنوان یکی از ارکان اساسی سواد زبانی در دوره ابتدایی، نقش بنیادینی در رشد شناختی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش های اخیر نشان داده اند که کیفیت محیط یادگیری و نوع روش تدریس از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر رشد این مهارت هستند. هدف این مطالعه، مرور و تحلیل نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی در زمینه تاثیر محیط یادگیری و روش تدریس بر درک مطلب دانش آموزان ابتدایی است. در این پژوهش از روش مروری تحلیلی استفاده شد که در ابتدا ۴۸ منبع دانلود و بررسی و پس از غربالگری های اولیه، در نهایت ۲۵ منبع علمی معتبر (۱۸ منبع بین المللی و ۷ منبع فارسی) بر اساس معیارهای کیفی و محتوایی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که محیط های یادگیری تعاملی، حمایتگر و غنی از محرک های آموزشی، و نیز روش های تدریس فعال، مشارکتی و مبتنی بر فراشناخت بیشترین تاثیر را در بهبود درک مطلب دانش آموزان دارند. در مقابل، روش های سنتی و محیط های خشک و غیرانگیزشی باعث کاهش علاقه و درک سطحی از متن می شوند. تحلیل انتقادی مطالعات بیانگر آن بود که تعامل میان محیط یادگیری و روش تدریس نقش تعیین کننده ای در کیفیت درک مطلب ایفا می کند و نمی توان هیچ یک از این دو عامل را به صورت مستقل بررسی کرد. در پایان، بر لزوم بازنگری در طراحی محیط های آموزشی، آموزش معلمان در استفاده از روش های فعال و انجام پژوهش های ترکیبی در آینده تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

درک مطلب ، محیط یادگیری ، روش تدریس ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال