مدرسه زندگی محور؛ پیوند آموزش مفاهیم دینی در جهت رشد اخلاقی دانش آموزان

این مقاله به بررسی نقش رویکرد مدرسه زندگی محور در تعمیق و نهادینه سازی آموزش مفاهیم دینی در ساحت اخلاقی دانش آموزان می پردازد. در نظام تعلیم و تربیت اسلامی، هدف نهایی پرورش انسان هایی با فضائل اخلاقی است که تعالیم دینی را در زندگی روزمره خود به کار می بندند. رویکردهای سنتی آموزش دینی که متکی بر انباشت اطلاعات و حافظه محوری هستند، اغلب در ایجاد تحول رفتاری و شکوفایی اخلاقی ناکام می مانند. در مقابل، مدرسه زندگی محور با تاکید بر تجربه زیسته، تعامل فعال، و پیوند مفاهیم انتزاعی دینی با مسائل عینی دانش آموزان، زمینه ساز تبدیل دانش نظری به باور عمیق و عمل صالح است. در این پژوهش، ضمن تبیین مولفه های مدرسه زندگی محور، چگونگی ادغام آموزش اخلاق دینی از طریق برنامه های درسی، نقش محوری معلم، محیط تربیتی و فرآیندهای تعاملی مورد تحلیل قرار می گیرد تا راهکارهای عملی برای تحقق این هدف

کلیدواژه ها:

مدرسه زندگی محور ، آموزش دینی ، رشد اخلاقی ، تجربه زیسته ، تعلیم و تربیت اسلامی ، پیوند نظری و عملی.