تاثیر تشویق کلامی معلم بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تشویق کلامی معلمان بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. انگیزه تحصیلی به عنوان عاملی حیاتی در فرایند یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شناخته می شود و تشویق کلامی، به عنوان یکی از راهبردهای مهم تدریس، نقشی محوری در تقویت این انگیزه ایفا می کند. این پژوهش با رویکردی کمی و با استفاده از طرح شبه آزمایشی با گروه کنترل و آزمایش انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهر [نام شهر فرضی] بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، [تعداد] دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد انگیزه تحصیلی [نام پرسشنامه فرضی] بود که روایی محتوایی و سازه آن توسط خبرگان تایید و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ ([مقدار فرضی]) به دست آمد. برنامه مداخله شامل اجرای روش های مختلف تشویق کلامی هدفمند توسط معلمان گروه آزمایش طی یک دوره زمانی هشت هفته ای بود، در حالی که گروه کنترل بر اساس روال معمول آموزشی پیش رفتند. نتایج تحلیل های آماری (تحلیل واریانس مکرر و آزمون تی زوجی) نشان داد که بین میانگین نمرات انگیزه تحصیلی دو گروه در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد ([مقدار معناداری فرضی] < ۰٫۰۵). به طور خاص، گروهی که تحت آموزش و اجرای راهبردهای تشویق کلامی قرار گرفته بودند، افزایش معناداری در سطوح انگیزه درونی، انگیزه بیرونی و خودکارآمدی تحصیلی نشان دادند. این یافته ها حاکی از آن است که استفاده نظام مند و مبتنی بر اصول روانشناختی از تشویق کلامی توسط معلمان می تواند تاثیر مثبتی بر افزایش و پایداری انگیزه تحصیلی دانش آموزان ابتدایی داشته باشد. در نهایت، پژوهش حاضر توصیه هایی برای کاربرد موثر این راهبرد در محیط های آموزشی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

تشویق کلامی ، انگیزه تحصیلی ، دوره ابتدایی ، خودتعیین گری ، عملکرد تحصیلی.