بررسی پیامدهای کلاس های هوشمند بر مشارکت شناختی و عملکرد تحصیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی پیامدهای کلاس های هوشمند بر مشارکت شناختی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و در آن مطالعات مرتبط با هوشمندسازی کلاس های درس، یادگیری فناورانه و نتایج آموزشی آن ها مورد تحلیل و جمع بندی قرار گرفت. دامنه بررسی شامل پژوهش هایی بود که به نقش فناوری های تعاملی، یادگیری الکترونیکی، هوش مصنوعی و ارزشیابی هوشمند در فرایند یاددهی–یادگیری پرداخته بودند. یافته های پژوهش نشان داد که کلاس های هوشمند موجب افزایش مشارکت شناختی دانش آموزان از طریق درگیری فعال ذهنی، تقویت خودتنظیمی و گسترش تعاملات آموزشی می شوند. همچنین، استفاده هدفمند از فناوری های هوشمند با بهبود عملکرد تحصیلی، درک عمیق تر مفاهیم درسی و دریافت بازخوردهای موثر همراه بوده است. نتایج حاکی از آن است که اثربخشی کلاس های هوشمند به عواملی نظیر آمادگی یادگیری دانش آموزان، سواد اطلاعاتی و نقش تسهیل گر معلم وابسته است. در نتیجه، هوشمندسازی آموزش زمانی می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری منجر شود که فناوری در تعامل با عوامل انسانی و تربیتی به کار گرفته شود و بخشی جدایی ناپذیر از طراحی آموزشی محسوب گردد.

کلیدواژه ها:

کلاس های هوشمند ، مشارکت شناختی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری فناورانه