تحلیل نقش سرمایه روان شناختی معلمان در ارتقای تاب آوری سازمانی مدارس

تحولات پرشتاب اجتماعی، فناوری و ساختاری در سال های اخیر، مدارس را با فشارهای فزاینده ای در حوزه مدیریت تغییر، انتظارات ذی نفعان و چالش های آموزشی مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، تاب آوری سازمانی به عنوان توانایی مدرسه در سازگاری، یادگیری و بازگشت موثر از بحران ها اهمیت ویژه ای یافته است. یکی از عوامل کمتر مورد توجه در این زمینه، سرمایه روان شناختی معلمان است که شامل مولفه هایی همچون خودکارآمدی، امید، خوش بینی و تاب آوری فردی می باشد. این سرمایه می تواند نقش تعیین کننده ای در کیفیت عملکرد حرفه ای، مدیریت فشارهای شغلی و پایداری عملکرد آموزشی ایفا کند.پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش سرمایه روان شناختی معلمان در ارتقای تاب آوری سازمانی مدارس انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگی با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل معلمان مدارس و مدیران آموزشی بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سرمایه روان شناختی و مقیاس سنجش تاب آوری سازمانی بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت.یافته ها نشان داد که سرمایه روان شناختی معلمان رابطه مثبت و معناداری با تاب آوری سازمانی مدرسه دارد. در میان مولفه های سرمایه روان شناختی، خودکارآمدی و امید بیشترین تاثیر را بر توانایی مدرسه در سازگاری با تغییرات و مدیریت بحران ها داشتند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که جو حمایتی مدرسه نقش تقویت کننده در رابطه میان سرمایه روان شناختی و تاب آوری سازمانی ایفا می کند.در مجموع، پژوهش حاضر تاکید می کند که ارتقای سرمایه روان شناختی معلمان می تواند به عنوان راهبردی موثر در تقویت ظرفیت های انطباقی و پایداری عملکرد مدارس مورد توجه قرار گیرد. سرمایه گذاری در برنامه های توسعه حرفه ای و حمایت روانی معلمان، زمینه ساز شکل گیری مدارس تاب آور، منعطف و یادگیرنده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، تاب آوری سازمانی ، معلمان ، خودکارآمدی ، امید ، خوش بینی ، مدیریت تغییر ، مدرسه تاب آور