تحول نقش معلم در زیست بوم یادگیری دیجیتال: بازطراحی راهبردهای تدریس در مواجهه با هوش مصنوعی و داده محوری آموزشی

گسترش هوش مصنوعی و سامانه های داده محور آموزشی در سال های اخیر، زیست بوم یادگیری را با تحولی ساختاری مواجه ساخته است. در این شرایط، نقش معلم از انتقال دهنده محتوا به طراح تجربه یادگیری، تحلیل گر داده های آموزشی و راهبر تعاملات شناختی تغییر یافته است. با وجود ظرفیت های گسترده فناوری های هوشمند، شواهد نشان می دهد که استفاده غیرهدفمند از این ابزارها لزوما به ارتقای کیفیت یادگیری منجر نمی شود. آنچه اثربخشی فناوری را تضمین می کند، بازطراحی راهبردهای تدریس و توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان در مواجهه با هوش مصنوعی و داده محوری آموزشی است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل رابطه تحول نقش معلم در زیست بوم یادگیری دیجیتال با کیفیت یادگیری و تعامل آموزشی دانش آموزان است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد و محقق ساخته گردآوری و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون ضریب همبستگی پیرسون تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که بازطراحی راهبردهای تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی و استفاده نظام مند از داده های آموزشی، رابطه مثبت و معناداری با کیفیت یادگیری و تعامل آموزشی دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که سواد داده ای و شایستگی دیجیتال معلمان، نقش میانجی در تقویت اثرگذاری فناوری های هوشمند بر پیامدهای یادگیری ایفا می کند. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت بازتعریف نقش حرفه ای معلم، توسعه توانمندی های داده محور و طراحی محیط های یادگیری تعاملی در عصر هوش مصنوعی تاکید دارد و می تواند مبنایی برای برنامه ریزی های آموزشی و توانمندسازی معلمان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

زیست بوم یادگیری دیجیتال ، تحول نقش معلم ، هوش مصنوعی آموزشی