استفاده از تکنیک های آموزش فعال در تدریس ادبیات فارسی: راهکارها و تجربیات عملی در کلاس های درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تکنیک های آموزش فعال در تدریس ادبیات فارسی و ارائه راهکارهای عملی برای اجرای آن در کلاس های درس انجام شده است. با وجود ظرفیت بالای متون ادبی برای پرورش تفکر انتقادی، تخیل و هویت فرهنگی، شیوه های سنتی تدریس غالبا بر انتقال یک سویه اطلاعات و حفظ مطالب تاکید دارند و همین امر موجب کاهش انگیزه و سطحی شدن یادگیری می شود. این پژوهش با رویکرد توصیفی-کاربردی به تحلیل و اجرای تکنیک هایی نظیر بحث گروهی ساختارمند، ایفای نقش، بازنویسی خلاق، یادگیری مبتنی بر پروژه و داستان پردازی مشارکتی پرداخته است. یافته ها نشان داد به کارگیری آموزش فعال در کلاس های ادبیات فارسی موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت درک مفاهیم استعاری و نمادین، بهبود مهارت های تحلیل ادبی و ارتقای مهارت های اجتماعی و بیانی می شود. همچنین نتایج تجربیات عملی اجراشده در کلاس های درس نشان می دهد که این رویکرد، ارتباط عمیق تر و معنادارتری میان دانش آموزان و متون ادبی ایجاد می کند. بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود معلمان ادبیات فارسی با بازطراحی شیوه های تدریس و استفاده هدفمند از تکنیک های آموزش فعال، زمینه یادگیری عمیق، خلاق و مشارکتی را در کلاس های درس فراهم آورند.استفاده از تکنیک های آموزش فعال در تدریس ادبیات فارسی: راهکارها و تجربیات عملی در کلاس های درس

کلیدواژه ها:

آموزش فعال ، تدریس ادبیات فارسی ، یادگیری مشارکتی ، روش های نوین تدریس ، تحلیل ادبی.