بازاندیشی آموزش مدرسه ای: نقش معلم در شکل دهی یادگیری فعال

نظام های آموزشی مدرسه ای در دهه های اخیر با چالش فاصله میان آموزش رسمی و تجربه زیسته یادگیری دانش آموزان مواجه بوده اند؛ چالشی که اغلب به یادگیری سطحی، کاهش انگیزش و افت عاملیت یادگیرنده منجر شده است. پژوهش حاضر با هدف بازاندیشی در ساختار آموزش مدرسه ای و تبیین نقش نوین معلم در شکل دهی به یادگیری فعال و معنادار انجام شده است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی مفهومی و مبتنی بر ادبیات معاصر پداگوژی نشان می دهد که گذار از کلاس درس سنتی به تجربه های یادگیری غنی و زمینه مند، مستلزم تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به طراح، تسهیل گر و معمار تجربه یادگیری است. یافته ها حاکی از آن است که یادگیری فعال، زمانی محقق می شود که دانش آموزان در فرایند یادگیری مشارکت شناختی، هیجانی و اجتماعی داشته باشند و فرصت بازاندیشی، کنش و معناپردازی را تجربه کنند. بر این اساس، مقاله تاکید می کند که بازطراحی برنامه های درسی، شیوه های تدریس و فرهنگ مدرسه ای با محوریت تجربه زیسته یادگیری، می تواند به تقویت عاملیت، خودتنظیمی و مسئولیت پذیری آموزشی دانش آموزان بینجامد و کیفیت یادگیری مدرسه ای را به طور معناداری ارتقا دهد.🔹 واژگان کلیدییادگیری فعال، یادگیری معنادار، تحول آموزشی، نقش معلم، تجربه یادگیری، مدارس معاصر