بررسی رابطه بین اعتماد و هوش مصنوعی در صنعت خودروسازی ایران

با ادغام فزاینده سیستم های هوش مصنوعی در زندگی روزمره مان، درک عواملی که بر اعتماد به این سیستم ها تاثیر می گذارند، اهمیت فوق العاده ای پیدا کرده است. این تحقیق مسائل مربوط به اعتماد مربوط به سیستم های هوش مصنوعی را از طریق تحلیل همبستگی کمی، با استفاده از مدل پذیرش فناوری و حریم خصوصی توسعه یافته بررسی کرد. این مطالعه روابط بین نگرانی های درک شده در مورد حریم خصوصی، نگرش های کاربر، اعتماد و قصد استفاده از سیستم های هوش مصنوعی را بررسی کرد. با نمونه گیری هدفمند، تعداد ۲۶۰ نفر از کارشناسان فناوری اطلاعات و ارتباطات صنعت خودروسازی ایران در سال ۱۴۰۴ از طرق پرسشنامه ۱۴ گویه ای با نرم افزار G Power و مجموعه آزمون های آماری Test Family در سطح اطمینان ۹۵ درصد برای جمع آوری بینش در مورد برداشت های آنها مورد بررسی قرار گرفتند. این تحقیق به پنج سوال کلیدی پرداخت: (الف) همبستگی بین نگرانی های درک شده در مورد حریم خصوصی و اعتماد؛ (ب) نگرانی ها و نگرش های مربوط به حریم خصوصی؛ (ج) اعتماد و نگرش ها؛ (د) اعتماد و قصد استفاده؛ و (ه) نگرش ها و قصد استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی. یافته ها همبستگی های معناداری را بین نگرانی های درک شده در مورد حریم خصوصی و اعتماد، و بین نگرانی های حریم خصوصی و نگرش های کاربر نشان داد. علاوه بر این، نگرش کاربران به طور قابل توجهی با اعتماد و قصد استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی همبستگی داشت، در حالی که اعتماد بر قصد استفاده کاربران از آنها تاثیر می گذاشت. این نتایج بر نیاز توسعه دهندگان، سیاست گذاران و سازمان های هوش مصنوعی برای اولویت بندی حریم خصوصی و نگرش کاربران برای تقویت اعتماد به سیستم های هوش مصنوعی تاکید کرد. این مطالعه با ارائه بینش های ارزشمند در مورد مسائل مربوط به اعتماد، به حوزه اخلاق هوش مصنوعی و رفتار کاربر کمک می کند و بر اهمیت پرداختن به نگرانی های مربوط به حریم خصوصی و افزایش اعتماد کاربران برای ترویج پذیرش و استفاده گسترده تر از سیستم های هوش مصنوعی تاکید دارد. این یافته ها پیامدهای قابل توجهی برای طراحی، استقرار و تنظیم فناوری های هوش مصنوعی در جامعه معاصر دارند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اعتماد ، پذیرش فناوری