یادگیری سازمانی و آموزش کارکنان در صنایع دانش محور: مرور نظام مند پژوهش ها با تمرکز بر شرکت های پتروشیمی

صنعت پتروشیمی به عنوان یکی از صنایع استراتژیک و متکی بر دانش، همواره نیازمند توسعه مستمر سرمایه انسانی و تقویت ظرفیت های یادگیری سازمانی برای حفظ مزیت رقابتی و مواجهه با چالش های پیچیده عملیاتی و فناورانه است. هدف اصلی این مقاله ارائه مروری نظام مند بر پژوهش های مرتبط با یادگیری سازمانی و آموزش کارکنان در صنایع پتروشیمی است تا نقاط قوت، ضعف و شکاف های ادبیات علمی در این حوزه شناسایی شود. در این مطالعه، مقالات منتشر شده در پایگاه های Scopus، Magiran، SID، WoS و NoorMags طی بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ بررسی شده اند. تحلیل یافته ها حاکی از آن است که به رغم وجود ارتباط مثبت میان ابعاد یادگیری سازمانی (مانند تعهد، تسهیم دانش و محیط حمایتی) و شاخص هایی چون بهره وری، ایمنی و نوآوری در این صنعت، پژوهش های متمرکز بر صنایع پتروشیمی ایران همچنان به عمق نظری بیشتری نیاز دارند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که مدل های موجود یادگیری سازمانی در پتروشیمی بیشتر به یادگیری تک حلقه ای و جنبه های مدیریتی پرداخته اند و نقش فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی در تسهیل فرآیند یادگیری و آموزش تخصصی به طور کامل بررسی نشده است. بنابراین، این مرور نظام مند بر این نکته تاکید دارد که تدوین یک مدل بومی و یکپارچه، که متناسب با ویژگی های فنی و عملیاتی پتروشیمی باشد، ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

یادگیری سازمانی ، آموزش کارکنان ، پتروشیمی ، مرور نظاممند ، مزیت رقابتی ، مدیریت دانش