ارزیابی اثربخش آموزش هیجانی اجتماعی (sel) در کاهش مشکلات رفتاری مدارس

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش هیجانی–اجتماعی (Social Emotional Learning: SEL) بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان مدارس بود. آموزش SEL بر توسعه مهارت هایی نظیر خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی، تصمیم گیری مسئولانه و برقراری روابط سالم تمرکز دارد و به عنوان رویکردی پیشگیرانه در محیط های آموزشی شناخته می شود. این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که از میان آنان ۴۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای آموزش SEL شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مشکلات رفتاری بود که پیش و پس از اجرای مداخله اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آموزش هیجانی–اجتماعی تاثیر معناداری بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دارد (p<۰/۰۵). به طور مشخص، کاهش قابل توجهی در رفتارهای پرخاشگرانه، نافرمانی، مشکلات ارتباطی و نقص مهارت های اجتماعی در گروه آزمایش مشاهده شد.نتایج حاکی از آن است که تقویت مهارت های هیجانی و اجتماعی می تواند نقش مهمی در بهبود سازگاری دانش آموزان با محیط مدرسه ایفا کند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود برنامه های SEL به صورت منظم در برنامه درسی مدارس گنجانده شود تا علاوه بر ارتقای سلامت روان، زمینه کاهش رفتارهای مسئله ساز و افزایش موفقیت تحصیلی فراهم گردد. این پژوهش بر اهمیت توجه نظام آموزشی به رشد همه جانبه دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش هیجانی–اجتماعی ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان ، سلامت روان ، مهارت های اجتماعی.