بررسی و ارزیابی ادله کلامی جریان وهابیت پیرامون عدم جواز شفاعت

شفاعت از جمله مفاهیم بنیادین در کلام اسلامی است که درک صحیح آن، تاثیر مستقیمی بر بینش توحیدی دارد. هدف این مقاله، تبیین مفهوم شفاعت و بررسی اقسام آن بر اساس آیات و روایات است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، ابتدا به کاوش در معانی لغوی و اصطلاحی شفاعت پرداخته و سپس اقسام تکوینی و تشریعی آن را متمایز می سازد. بخش اصلی مقاله به طرح و نقد ادله فرقه وهابیت در باب شفاعت اختصاص یافته است. وهابیت، طلب شفاعت از غیر خداوند، به ویژه از درگذشتگان (اولیاء الهی )، را شرک می داند. این مقاله با استناد به ادله عقلی و نقلی (آیات و روایات ) به تحلیل و نقد این دیدگاه می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که شفاعت مورد اتفاق علمای اسلام (اعم از شیعه و سنی ) بوده و ادله وهابیت در رد آن، با صراحت قرآن، تواتر روایات و سیره سلف صالح در تعارض است.

کلیدواژه ها:

شفاعت ، طلب شفاعت ، وهابیت ، شفاعت تکوینی ، شفاعت تشریعی ، توحید عبادی.