معماری یادگیری : ابعاد نورولوژیکی و شناختی در اختلالات خاص آموزشی و تاثیر آن ها بر دانش آموزان

چکیدهمعماری یادگیری به عنوان رویکردی میان رشته ای، بر طراحی و سازمان دهی فرایندهای آموزشی مبتنی بر سازوکارهای عصبی و شناختی مغز انسان تاکید دارد. این رویکرد با بهره گیری از یافته های علوم اعصاب شناختی، تلاش می کند محیط ها و روش های یادگیری را به گونه ای سامان دهد که با ساختار و کارکردهای مغزی یادگیرندگان همخوانی بیشتری داشته باشد. در این میان، اختلالات خاص یادگیری از جمله نارساخوانی، نارسانویسی و اختلال یادگیری ریاضی، به دلیل ریشه های نورولوژیکی و شناختی پیچیده، چالش های اساسی برای نظام های آموزشی ایجاد کرده اند.از منظر شناختی، ضعف در فرایندهایی همچون رمزگردانی اطلاعات، خودنظم دهی، پردازش دیداری–شنیداری و یکپارچگی حسی، نقش تعیین کننده ای در تداوم مشکلات تحصیلی این دانش آموزان ایفا می کند. معماری یادگیری با تمرکز بر طراحی آموزشی مبتنی بر شواهد نورولوژیکی، می تواند با فراهم سازی تجارب یادگیری چندحسی، انعطاف پذیر و فردمحور، زمینه کاهش اثرات منفی این اختلالات و ارتقای یادگیری پایدار را فراهم آورد. بر این اساس، بررسی ابعاد نورولوژیکی و شناختی اختلالات خاص یادگیری در چارچوب معماری یادگیری، نه تنها به درک عمیق تر علل این اختلالات کمک می کند.

کلیدواژه ها:

اختلالات ، یادگیری ، اختلال ریاضی ، اختلال نارسا خوانی ، اختلال نارسانویسی