بررسی حقوق تربیتی اطفال در پرتو فقه امامیه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PSHR-2-11_165
تاریخ نمایه سازی: 6 اسفند 1404
چکیده مقاله:
در آموزه های حیات بخش اسلام، مبحث تربیت کودک از کلیدی ترین موضوعات حقوقی و اخلاقی است که آیات و روایات بی شماری بر آن تاکید ورزیده اند. خانواده به عنوان نخستین نهاد اجتماعی، نقشی بنیادین در فراهم سازی بستر رشد و تعالی فرزندان ایفا می کند. فقه امامیه با نگاهی جامع، حقوق اطفال را به دو دسته حقوق موقت و حقوق دائمی تقسیم کرده است.برخورداری از «نام نیکو» و «نسب مشروع» در زمره حقوق دائمی، و موضوعاتی چون «حضانت، تغذیه و تعلیم و تربیت» در ردیف حقوق موقت (دوران کودکی) قرار می گیرند. از آنجا که تربیت، شالوده شخصیت انسان را می سازد، امیرالمومنین علی (ع) در وصیتی به فرزندشان امام حسین (ع) می فرمایند: «هیچ میراثی برای فرزند، برتر و ارزشمندتر از ادب و تربیت صحیح نیست.» این مقاله به واکاوی دقیق این حقوق و حریم خصوصی کودکان از منظر فقه می پردازد.
نویسندگان
سید لیاقت حسین
طلبه مدرسه علمیه الامام القائم قم دانشگاه بین المللی اهل بیت تهران