بررسی تاثیرات مثبت قرارگیری مسئله مهدویت در برنامه درسی آموزش عمومی برای دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیرات مثبت گنجاندن آموزه مهدویت در برنامه های درسی دوره آموزش عمومی و با کاربست روش توصیفی-تحلیلی و گردآوری داده ها به شیوه اسنادی انجام شده است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که توجه نظام مند و برنامه ریزی شده به این آموزه بنیادین در محتوای آموزشی رسمی و فعالیت های فوق برنامه می تواند تحولی عمیق و چندبعدی در فرآیند تربیت دانش آموزان ایجاد نماید. از جمله مهم ترین این تاثیرات می توان به تقویت روحیه امیدواری و مقابله با گسترش یاس و ناامیدی، ارتقای مهارت های اجتماعی حیاتی مانند همدلی، تفکر انتقادی و کار گروهی، تسهیل تربیت اخلاقی در بستری جذاب، تحکیم هویت دینی و ملی در مواجهه با تهاجم فرهنگی، ترغیب به خردورزی و تعقل گرایی، افزایش انگیزه درونی و لذت از یادگیری معارف دینی، پرورش خلاقیت و مهارت های دانش آموزی، تامین سرگرمی های سالم و سازنده، ایجاد زمینه پاسخگویی به شبهات فکری نسل جوان، و نهایتا تقویت حس تعلق و پیوند عاطفی با محیط مدرسه اشاره کرد. نتایج این مطالعه موید آن است که غفلت از ظرفیت های تربیتی آموزه مهدویت در نظام برنامه ریزی درسی، تنها یک کاستی محتوایی نیست، بلکه به معنای از دست دادن فرصتی بی بدیل برای پرورش نسلی بالنده، امیدوار، مسئولیت پذیر، خلاق، دارای هویتی مستحکم و خردمند است که می تواند پیشگام تحقق آرمان های تمدن نوین اسلامی باشد. بر این اساس، پژوهش حاضر بر ضرورت بازنگری اساسی در محتوای کتب درسی، توانمندسازی معلمان، به کارگیری روش های نوین تدریس و توسعه برنامه های مکمل جذاب در این حوزه تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

مهدویت ، برنامه درسی ، تربیت دینی ، آموزش عمومی ، هویت دینی