نقش آرایش موقت در تنظیم هیجانی؛ رابطه میکاپ با کاهش اضطراب و افزایش آرامش روانی موضوع مقاله

هدف این پژوهش بررسی نقش آرایش موقت به عنوان یک رفتار زیبایی محور در تنظیم هیجانی و تاثیر آن بر کاهش اضطراب و افزایش آرامش روانی در زنان است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-همبستگی و با استفاده از طراحی پژوهش کیفی ترکیبی انجام شد. جامعه آماری شامل زنان ۱۸ تا ۴۵ ساله ساکن مناطق شهری بود که از میان آن ها ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب وضعیت-ویژگی (STAI)، مقیاس آرامش روانی Ryff و مصاحبه های نیمه ساختاریافته درباره تجربه فردی آرایش بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و تحلیل مضمون برای داده های کیفی بررسی شدند.یافته ها نشان دادند که استفاده از آرایش موقت با کاهش معنادار اضطراب و افزایش احساس آرامش روانی مرتبط است. تحلیل کیفی نشان داد که آرایش به عنوان یک ابزار تنظیم هیجانی عمل می کند، موجب افزایش حس کنترل، ارتقای خلق مثبت و کاهش تمرکز بر نقص های ظاهری می شود. علاوه بر این، زمینه های فرهنگی و اجتماعی و انتظارات جنسیتی، شدت و کیفیت تاثیر آرایش بر تجربه روانی فرد را تعدیل می کنند.نتیجه گیری نشان می دهد که آرایش موقت فراتر از یک رفتار زیبایی شناختی ساده است و می تواند به عنوان راهبردی فعال برای خودتنظیمی هیجانی و ارتقای بهزیستی روانی زنان عمل کند. این یافته ها اهمیت توجه به بافت های فرهنگی-اجتماعی و رویکردهای حساس به جنسیت در تحلیل رفتارهای مرتبط با ظاهر را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجانی ، اضطراب ، آرامش روانی ، خودتنظیمی هیجانی ، هنجارهای جنسیتی