پرورش «تفکر ریاضی» در دانش آموزان؛ گذار از حفظیات به یادگیری عمیق

آموزش ریاضیات در دهه های اخیر با چالش های بنیادینی مواجه شده است که مهم ترین آن ها، سیطره رویکردهای رفتارگرایانه و حافظه محور بر فرایند یاددهی-یادگیری است. بسیاری از دانش آموزان، ریاضیات را مجموعه ای از قواعد خشک و الگوریتم های بی معنا می پندارند که تنها کارکرد آن، موفقیت در آزمون های استاندارد است. این مقاله با هدف تبیین ضرورت گذار از «یادگیری سطحی» به «یادگیری عمیق» و پرورش «تفکر ریاضی» تدوین شده است. با بررسی مبانی نظری، روانشناسی یادگیری ریاضی، نقش حل مسئله، و راهکارهای نوین تدریس، استدلال می شود که هدف غایی آموزش ریاضی، تربیت شهروندانی است که قادر به مدل سازی، استدلال منطقی و حل مسائل پیچیده دنیای واقعی باشند. در این پژوهش توصیفی-تحلیلی، با استناد به منابع معتبر حوزه آموزش ریاضی در ایران، راهکارهایی عملی برای دبیران جهت تغییر اتمسفر کلاس درس از انتقال دانش به ساخت دانش ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: تفکر ریاضی ، یادگیری عمیق ، آموزش ریاضی ، حل مسئله ، بدفهمی های ریاضی ، ساختن گرایی.