تاثیر آموزش تعاملی بر بهبود فضای روانی و آموزشی مدارس

هدف از انجام این مقاله بررسی تاثیر آموزش تعاملی بر بهبود فضای روانی و آموزشی مدارس می باشد که با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش در آمده است. آموزش تعاملی به عنوان یکی از رویکردهای نوین تدریس، نقش مهمی در بهبود هم زمان فضای روانی و آموزشی مدارس ایفا می کند. این رویکرد با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان، تعامل دوسویه معلم و دانش آموز، یادگیری مشارکتی و گفت وگومحور، زمینه ساز افزایش انگیزش، احساس تعلق و شادکامی تحصیلی می شود. پژوهش ها نشان می دهد که استفاده از آموزش تعاملی موجب کاهش اضطراب، افزایش اعتمادبه نفس و تقویت روابط اجتماعی در محیط مدرسه می گردد و از این طریق فضای روانی کلاس و مدرسه را بهبود می بخشد .از منظر آموزشی، آموزش تعاملی با فراهم سازی فرصت های یادگیری فعال، حل مسئله و تفکر انتقادی، به ارتقای کیفیت یادگیری، درک عمیق مفاهیم و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک می کند . همچنین، این رویکرد با هم سویی با ویژگی های مدرسه شاد و مدرسه موفق، موجب افزایش رضایت شغلی معلمان و اثربخشی فرایند تدریس می شود .در مجموع، آموزش تعاملی نه تنها ابزاری آموزشی، بلکه راهبردی روان شناختی–تربیتی برای ایجاد مدارس شاد، امن و یادگیرنده محور محسوب می شود و می تواند نقش موثری در بهبود فضای کلی مدارس داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش تعاملی ، فضای روانی مدرسه ، فضای آموزشی ، مدرسه شاد ، رویکردهای نوین تدریس