بررسی نظری تاثیر مهارت های مدیریت فردی بر خودکارآمدی و تصمیم گیری تحصیلی دانش آموزان

مهارت های مدیریت فردی به عنوان یکی از مولفه های اساسی شایستگی های قرن بیست و یکم، مجموعه ای از توانایی ها را در بر می گیرد که به فرد امکان می دهد تا منابع خود (زمان، انرژی، توجه، هیجانات) را به طور موثر مدیریت کند، اهداف شخصی و تحصیلی خود را تعیین نماید، و در مسیر دستیابی به آن ها گام بردارد. این مهارت ها شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، مدیریت زمان، هدف گذاری، تصمیم گیری، حل مسئله، و مدیریت هیجانات است. دانش آموزانی که از مهارت های مدیریت فردی بالایی برخوردارند، بهتر می توانند وقت خود را سازماندهی کنند، بین درس و فعالیت های دیگر تعادل برقرار نمایند، با استرس های تحصیلی مقابله کنند، و در مواجهه با موانع، پایداری بیشتری نشان دهند. این مهارت ها، نه تنها برای موفقیت تحصیلی، بلکه برای موفقیت در تمام ابعاد زندگی ضروری هستند.خودکارآمدی تحصیلی به عنوان باور دانش آموز به توانایی خود برای انجام موفق تکالیف تحصیلی و غلبه بر چالش های یادگیری، یکی از مهم ترین پیش بینی کننده های پیشرفت تحصیلی است. دانش آموزانی که خودکارآمدی بالایی دارند، با اطمینان بیشتری به استقبال تکالیف چالش برانگیز می روند، در مواجهه با مشکلات پایداری بیشتری نشان می دهند، و از راهبردهای یادگیری موثرتری استفاده می کنند. تصمیم گیری تحصیلی نیز به عنوان فرآیند انتخاب رشته، درس، و مسیر تحصیلی، نقش تعیین کننده ای در آینده آموزشی و شغلی دانش آموزان دارد. مهارت های مدیریت فردی، با تقویت خودآگاهی، تفکر انتقادی، و توانایی ارزیابی گزینه ها، می توانند به بهبود کیفیت تصمیم گیری های تحصیلی کمک کنند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی نظری تاثیر مهارت های مدیریت فردی بر خودکارآمدی و تصمیم گیری تحصیلی دانش آموزان می پردازد.

کلیدواژه ها:

مهارت های مدیریت فردی ، خودکارآمدی تحصیلی ، تصمیم گیری تحصیلی ، دانش آموزان