تاثیر فناوری های نوین بر بهبود مدیریت مدارس ابتدایی

تحولات فناورانه دهه های اخیر، ساختار و کارکرد نظام های آموزشی را به صورت بنیادین دگرگون ساخته است. مدیریت مدارس ابتدایی به عنوان حساس ترین سطح مدیریت آموزشی، در مواجهه با پیچیدگی های روزافزون محیطی، نیازمند گذار از الگوهای سنتی به مدیریت هوشمند و داده محور است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع تاثیر فناوری های نوین بر بهبود مدیریت مدارس ابتدایی انجام شد. این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی–تبیینی و با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی اجرا گردید. جامعه آماری شامل مدیران و معاونان مدارس ابتدایی مناطق شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بوده است. نمونه شامل ۱۸۰ نفر در بخش کمی و ۲۰ نفر در بخش کیفی است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ۶۰ سوالی محقق ساخته در شش بعد مدیریتی و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. داده های کمی با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد فناوری های نوین تاثیر مستقیم و معناداری بر بهبود برنامه ریزی راهبردی، تصمیم گیری مبتنی بر شواهد، نظارت آموزشی، مدیریت منابع انسانی، ارتباطات سازمانی و ارتقای کیفیت یادگیری دارند (β=۰.۷۱). همچنین نقش میانجی سواد دیجیتال مدیران و فرهنگ سازمانی نوآورانه تایید شد. نتایج نشان می دهد تحول دیجیتال در مدارس ابتدایی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی راهبردی برای تحقق عدالت آموزشی، شفافیت مدیریتی و پاسخگویی نهادی است.واژگان کلیدیفناوری های نوین،مدیریت مدارس ابتدایی،تحول دیجیتال آموزشی،مدیریت داده محور،هوش مصنوعی در آموزش،سیستم اطلاعات مدیریت آموزشی،مدرسه هوشمند،رهبری آموزشی فناورانه،سواد دیجیتال مدیران،فرهنگ سازمانی نوآورانه