نقش مربیان پرورشی در ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل نقش مربیان پرورشی در فرآیند ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. مهارت های اجتماعی به عنوان مولفه ای کلیدی در موفقیت تحصیلی و سازگاری عاطفی نوجوانان شناخته می شوند. این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی-مروری، به واکاوی مبانی نظری و یافته های تجربی پیشین پرداخته است. نتایج حاصل از بررسی ادبیات موضوع نشان می دهد که مربیان پرورشی از طریق مداخلات مستقیم آموزشی، الگوسازی رفتاری و ایجاد بسترهای تعاملی در مدرسه، تاثیر معناداری بر تقویت مهارت هایی نظیر ارتباط موثر، مدیریت هیجان، همدلی و حل تعارض دارند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که همکاری میان خانه و مدرسه و استفاده از روش های فعال یادگیری توسط مربیان، کارایی این فرآیند را دوچندان می کند. در نهایت، این مقاله پیشنهاد می کند که با ارتقای سطح دانش و مهارت های حرفه ای مربیان پرورشی و تخصیص زمان های آموزشی مشخص در برنامه درسی، می توان شاهد بهبود چشمگیر سلامت اجتماعی در مدارس بود.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، مربیان پرورشی ، دانش آموزان ، سلامت روان ، تعاملات مدرسه