نقش تدریس نوآورانه در ارتقای جایگاه حرفه ای معلمان

هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تدریس نوآورانه در ارتقای جایگاه حرفه ای معلمان انجام شد.شیوه پژوهش: این پژوهش با رویکرد ترکیبی (آمیخته) و طرح متوالی اکتشافی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ اجرا گردید. در مرحله کیفی، با ۲۸ نفر از معلمان نوآور، مدیران آموزشی و متخصصان برنامه درسی مصاحبه نیمه ساختیافته انجام شد و داده ها با روش تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۰۶) تحلیل گردید. در مرحله کمی، ۳۵۰ معلم با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته تدریس نوآورانه و پرسشنامه جایگاه حرفه ای معلم بود. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۸/۰ و ۸۶/۰ تایید شد.یافته ها: تحلیل کیفی به شناسایی پنج مضمون اصلی انجامید: «تدریس نوآورانه به مثابه بازتعریف نقش معلم»، «ارتقای هویت حرفه ای از طریق نوآوری»، «به رسمیت شناخته شدن در اجتماع حرفه ای»، «افزایش خودکارآمدی و رضایت شغلی» و «چالش های مسیر نوآوری». یافته های کمی نشان داد بین تدریس نوآورانه و جایگاه حرفه ای معلمان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. از میان مولفه های تدریس نوآورانه، «طراحی تجربیات یادگیری خلاق» و «کاربست فناوری های نوین» قوی ترین پیش بین کننده های جایگاه حرفه ای بودند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مولفه های تدریس نوآورانه با هم ۴۱ درصد از واریانس جایگاه حرفه ای معلمان را تبیین می کنند.نتیجه گیری نهایی: تدریس نوآورانه نه تنها به بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان کمک می کند، بلکه نقش اساسی در ارتقای جایگاه حرفه ای معلمان ایفا می نماید. معلمان نوآور با بازتعریف نقش خود از مجری منفعل برنامه درسی به طراح خلاق تجربیات یادگیری، هویت حرفه ای قوی تری کسب کرده و در اجتماع حرفه ای خود به رسمیت شناخته می شوند. این یافته ها بر ضرورت ایجاد ساختارهای حمایتی، برنامه های توسعه حرفه ای هدفمند و نظام های به رسمیت شناسی نوآوری در مدارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تدریس نوآورانه ، جایگاه حرفه ای معلمان ، توسعه حرفه ای ، هویت معلمی ، به رسمیت شناسی حرفه ای ، سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴.