تبیین نقش معلمان در ارتقای سرمایه روانشناختی دانش آموزان و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش معلمان در ارتقای سرمایه روان شناختی دانش آموزان و بررسی تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شده است. سرمایه روان شناختی به عنوان یک سازه مثبت نگر شامل مولفه های خودکارآمدی، امیدواری، تاب آوری و خوش بینی، نقش حیاتی در سلامت روان و موفقیت تحصیلی ایفا می کند. معلمان به عنوان مهمترین عنصر تاثیرگذار در محیط مدرسه، می توانند از طریق سبک های تدریس، تعاملات عاطفی و ایجاد جو حمایتی، به پرورش این مولفه ها در دانش آموزان بپردازند. یافته های این تحقیق که مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات پژوهش و تحلیل مطالعات پیشین در سطح جامعه آماری کلی دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی است، نشان می دهد که رابطه معنادار و مثبتی بین عملکرد معلمان در جهت دهی به باورهای دانش آموزان و افزایش سطح سرمایه روان شناختی آنان وجود دارد. معلمانی که بازخوردهای سازنده ارائه می دهند، فرصت تجربه موفقیت را فراهم می کنند، در برابر مشکلات دانش آموزان صبور هستند و چشم اندازی روشن از آینده ترسیم می نمایند، به طور مستقیم بر خودکارآمدی، امید، تاب آوری و خوش بینی فراگیران می افزایند. این مولفه ها به نوبه خود با افزایش انگیزه، کاهش اضطراب، پایداری در یادگیری و در نهایت ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان همراه است. بر این اساس، توجه به توانمندسازی معلمان در زمینه اصول روان شناسی مثبت نگر و سرمایه روان شناختی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در بهبود نظام آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: معلمان ، سرمایه روان شناختی ، پیشرفت تحصیلی ، خودکارآمدی ، تاب آوری.